සොඳුරු මතකය

මතක මන්දිර මවා නිල් ගැබ
පැතුම් අතරේ රැදී ඔය වත
අරුණ රැස් කිරණක් වගේ හිත
නිවා සනසන සොඳුරු මතකය...

හදට ළං කර තබා ගත්තෙමි
ප්‍රේමයේ සිහසුනයි නුඹ මට
නුවන් අග ලියැවුණු සිනාවට
හරි මනාපයි තාම මගෙ හිත...

වැස්ස අරගෙන වලාකුළු පොදි
ගුවන විසිරී හඩ නගන විට
අක්බාර් පාලම අසල මම
අකුණු කොටනා කලු අහස යට...

වීදියේ නෙක පහන් කණු වල
මලානික එළි දැල්වෙනා විට
හැන්දෑව අරගෙන නබෝ ගැබ
බැස ගියා හුරු පුරුදු ඉර මල...

මතක අහසේ ඈත දුරකට
රොබරෝසියා මල් සුවඳ මැද
වසර ගණනක් පුරාවට අප
ඇන්ද සිතුවම් මැවේ හිත මත...

දෑත් පටලා බැඳී එක මග
ඇවිද ගිය සරසවි බිමේ අද
පෙම්වතුන් යුවළක් ඈත ඉම
මැවී නෙතගට ගෙනෙයි පිණි කැට...

මම,
චතූ