වදකාර පෙම්වතා

පුරා වසර ගණනක්
හිත බැඳි ආලයට
මම නුඹ නමට
එදා අද පුරාවට බලා උන්නෙමි...

නොකියාම වෙනතකට
නුඹ රහසේම බැදුනත්
මගේ යැයි කියා ගත්
නුඹ නමට පේ වුණෙමි...

වරක් දෙවරක් නොව
සිය දහස් වර
මහිත බින්දත්
නුඹටම පෙම් කළෙමි...

දන්නවද මහිමි
කන්නගීලා එහෙමයි
ඒ ආදරේට
සීමාවක් මායිමක් නොවුණි...

හිත් ඉවුර බිද ගලන
අකීකරු සැඩ රළක
ආලයේ නාමයෙන්
මමත් උඩුගං ගියෙමි...

සෙල්ලක්කාර නෙතට
බැදුනු ඒ ප්‍රේමයට
අද මෙන්ම හෙටටත්
නොවෙනස් ව පෙම් බඳින්නෙමි...

කුලුදුලේ මම ලියූ
හිතාදර පෙම් කවිය
ඉරා විසි කරන්නට
මම නුඹට ඉඩ නොදෙමි...

ආලයේ පූජාව
දෙපා මුල පුදන්නට තරම්
ඔය අකීකරු දෑස්
පුදසුනක් නොවන බව දනිමි...

එහෙත් මට පෙම් කෙරූ
වදකාර පෙම්වතා
නුඹට මම
සදාකාලිකව පෙම් කරන්නෙමි...

මම,
චතූ