වනගත සෙනසුනක සුව

(වනගතව බවුන් වඩනා හිමිවරු)

සසර මග හරි රළුයි කටුකයි
හිත් තැවුල් නියතයි දුකයි
එතෙර වන්නට නොහැක අපි අපි
බැදුණු තැන්වල සැප හොයයි...

නිතර දකිනා හැම තැනම දුක
රුදුරු ගින්නෙන් යළි දැවෙයි
සසර හැර දා සැනසෙන්න තව
අපිට නිවනත් දුර වගෙයි...

සිවුර ඇගලා බුදු පුතෙක් වී
සසර කෙටි කරනා නියා
සිවුර යටිනුත් කාසි හංගන
නපුරු උන් දැන් බෝ වෙලා...

නමුත් නොදකින අදුරු තැන්වල
ගන වනන්තර තුළ පවා
බවුන් වඩනා බුදු පුතුන් වෙති
පුදුම සීලයකින් මෙදා...

ගැටෙන තැන්වල කොහොම සැනසුම
හොයන්නද හිත් චංචලයි
සිවුර පෙරවූ පමණටම නම්
සසර මග කෙටි වී නොයයි...

ඈත හිමයක තනිව වනයක
සොඳුරු බුදු පුතෙකුගෙ ළගයි
සැබෑ ධර්මය ජීවමානව
තිබුණෙ ඒ නොපෙනෙන ඉමයි...

- චතූ