නුවර අහස යට ?

ඇවිද යන්නට තෙරක් නොපෙනෙන සසර මග හමුවේ
ඇවිත් නුබ දුක තුරුල කරගෙන මගේ පන සම සේ
මගේ හිමිකම මටම හිමි නැති විඩාබර ගමනේ
ඉතින් නුබ ලග කෙලෙස ඉන්නද අයිති නැති සෙනෙහේ
අදුර පිරි මුත් සදක් නැති මේ විසල් ආකාසේ
තරුත් නොනිදා සද වඩින තුරු බලා ඉන්නා සේ
සියුම් හැගුමක් කදුලු අස්සේ කොපුල් සිප රහසේ
පැවසුවා මට එපා දුවනට මිරිගුවක් පස්සේ
සීත පවනක් නුබේ වේශෙන් පැමිණ ගත දැවටී
අසුරු සැනෙකින් හැන්ගුනා මේ නුවර කදු අස්සේ
මිරිගු දිය ලග හඩා වැටෙනට නෙතට අවසර දී
නික්ම යන්නම් අදුරු මතකෙන් සසර මග සමු දී

ශශී