අපේ කතාව

තවත් පිටුවක්,

හිත තැන්පත් ය. එහෙත් විටින් විට නිසල මුහුදේ නගන රළක් මෙන් හැඟීම් රැල්ලක් විත් නිසල හිතට දබර කර නෙත් දෑල තෙත් කර නැවත යයි. තවමත් සොයමි. ගුරුගීතයේ දුටු දුයිෂෙන් නුඹ ද? නොහඳුනමි. නොතේරෙන හැඟීම් ගොන්නක මම ඔබව සොයමි. මට තවමත් ඔබව තේරුම්ගත නොහැක. අපි හමුවුණේ ලං උනේ, එය අහම්බයක් ද?

එය එසේ නොවුනා නම් නුඹ සතුටු වනු ඇත. මම එය දනිමි. නුඹ වැරදිකරුවෙකු කොට සමාජය නම් වූ ජූරිය අභිමුවට රැගෙන යාමට මට අයිතියක් නැත. ඔබ නිදොස් ය. වැරැද්දක් ඇත. වැරදිකරු ඔබ නොවේ. මම ද වැරදිකරුවෙක් නොවෙමි. වරදක් සිදුවී නැත.

නමුත් නිරන්තරව මාරු කිසිදු පණිවිඩයක් යලිත් නොඑන බව සැබෑවකි. යන්නට ගිය මග අතර මග හෙනයක් වැදී වන්දනාකරුවන් මියගිය සෙයකි.