චතුරංගි හර්ශිකා Nisadas Count (437)
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 270 2 2
ජීවිතේ කියන්නේ මොකක්ද මම මගෙන් ම අහනවා මම දන්නෑ හිත කියනවා ඇත්තටම මොකක්ද ජීවිතේ මේ හැම දේම මොනවද දන්නවද මලක ජීවිත කාලය දවසක් නැත්නම් දෙකක්, තුනක්, සතියක් ඔය කොහොම වුණත් හරි ඉක්මනට මල පරවෙනවා ඒ වුණාට මලට ඒක ජීවිත කාලයක් අපි තව අවුරුදු සීයක් ඉන්නවද විශ්වාසද නෑ මම තව අවුරුදු සීයක් ඉන්නෙ නෑ දැනටමත් අවුරුදු විසි එකක් මම පාවිච්චි කරලා ඉවරයි අවුරුදු විසි එකක් මට තව අවුරුදු කීයක් ඉතුරුද මම දන්නෙ නෑ මට දැනගන්න ඕන නෑ ලැබෙන දේවල් කෙසේ වෙතත් මේ පුංචි ජීවිත කාලෙට නොලැබෙන දේවල් ගැන හිතලා පසුතැවෙන්න තරම් මම බොලද නෑ කවදා කොහොම වුණත් අපි යන්න ඕනි, වෙලාව ආවහම ආවා වගේම හිස් අතින් තනියෙන්... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 231 2 2
සිහින නෙත් ඉම කුරුටු ගෑවේ සදා නොමැකෙන අරුම ප්රේමය... නිහඩ ගගනත සොඳුරු ඇසිදිසි ආදරේ ගැන වදන් ගොළු විය... හිරුට අහසට පෙම් කරන්නට හිරු මලක් ළග හිතක් ඇති විය... මතක ගිරි හිස පාමුලට විත් සිහින ඇහිඳින කිරිල්ලිය ඇය... රිදෙන හිත ළග අවැසි කවියයි ආදරේ ගැන ගොතන්නේ තව... මියැදි ගියමුත් මියැසි ප්රේමය පුරාවත් නොලියූ සුයාමය... කහට කුල මල නැතිලු ආලෙට පූජනීයයි සැබෑ ප්රේමය... දෙවිවරුත් දණ නමා නැවතෙන පඩි පුරක් ගිනි තැබූ ප්රේමය... රාධා නෙතග කවියක් ම වූ ළබැඳි ඉමිහිරි සොඳුරු ප්රේමය... ටජ්මහල් උස අහස විනිවිද ලෝකයට කී පුදුම ප්රේමය... විඳින විඳවන මියැසි ඇසි දිසි මිහිරි කවියයි යොවුන් ප්රේමය... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 255 2 6
නිහඩ ම හීනවල ඉකි ගහන කදුළු ලෝකෙටම හොරෙන් කන්නගීලගෙ නෙත් ළග වියැලුණාලු... ලියැවුණු හැම කතාවෙම ආදරේ කියන වචනෙට ලස්සන අරුතක් වෙන වෙනම තිබුණාලු... හීන් මන්දාරමට පිණි බිඳු මල් මත රැඳුණත් අනන්තෙන් එහා ගිය සුන්දරත්වයක් මද්දහනටත් තිබුණලු... පුංචි පුංචි දේවල් අතරේ අපි නොහිතුවට නොදැක්කට හැම වෙලාවෙම ආදරේ නම් අඩු නැතිව තිබුණලු... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 232 2 2
ආදරේ හරි අරුමයක් එක්තරා පුදුම නිර්මාණයක්... ප්රශ්න ජීවිතේ රිද්දුවත් ජීවිතේ මොන අඩුපාඩු තිබුණත්... ආදරේ ඇති තැන මැවෙනවා සුර පුරයක්.... හදවතක් තියෙන ආදරණීය මිනිසෙක්... ලෝකෙම නැති වුණත් ආදරෙන් ඉන්න ගැහැණියක්... ජීවත් වෙන කැදැල්ලක් ඇත්තමයි ලස්සන කූඩුවක්... අඩු පාඩු අග හිඟ ගොන්නක් එකකට පස්සේ එකක් ආවත්... ආදරෙන් බැඳුනු දෑතක් අත් හැරෙන්නෙ නෑ කවමදාවත්... ලුණුයි බතුයි කෑවත් අඩුවක් නැති ළෙගතුකම ආශිර්වාදයක්... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 233 2 2
මග දෙපස පුරුදු එළි පුරුදු වාහන අතර මල් පාර නොපෙනෙනා අවන්හල් පෙළ අතර මතකයේ නිරන්තර ගිලී නොගිලී නිතර යනෙන වාහන අතර සෙව්වෙ නෙතු නුඹ නිතර අතරමග හැර නොයන තාර පාරේ තැනක බස් රියට නුඹ නැගපු නැවතුමේ අද වුවද නොබැස්සට මම එතන යනෙන කොට මග නිතර නුඹ මැවී පෙනෙනවා සෙනග මැද නිරන්තර මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 282 3 3
ජීවිතේ එක තැනක නැවතිලා බලන මොහොතක... දන්නවද මගෙ නෙතට ගැටුණෙ මම ආසම පොත... මතකද ඔයාලට පොලියානගෙ පුදුම සෙල්ලම...? පොඩි කාලේ ඉඳලම මම හරි ආසයි ඒකට... දෙයක් නැති වෙනකොට තියෙන දෙයක් ගැන හිත හිත... හිත හදා ගන්නට කියා දෙනවා පුංචි කාලේ ඉඳලම... හරි පුදුම ජීවිතේ හිනාවකින් බාර ගන්න... හඩන වැලපෙන හැමෝම කරමුද පොලියානගෙ සෙල්ලම...?? කියවපු නැති අය පොත හොයාගෙන කියවන්න... අතරමං වෙනවා නිසැකයි මොහොතකට නුඹ පිටු අතර... ඒ තරම් ළෙංගතුයි පොලියානා කතාවම... ආදරණීය කෙල්ලට මම හරි මනාපයි හැමදාම...?? මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 252 3 4
නෙතග එක කදුලකට සිනහවක් ගෙනෙන්නට හිතෙන් ළංවී හෙමින් ආදරෙයි කියන්නට මතක මැද ලස්සනට ජීවිතේ වියන්නට මට අහිමි සෙනෙහසක් අරන් ඇවිදින් යන්න විරාමය නෙත් කෙවෙනි වේදනාවෙන් තෙමන නිසංසල හීනවල යළි යළිත් ඉකි බිඳින මගේ කවි පියස යට අකුරු අතරේ නිදන මගෙ හිතේ කොණක හිද ඉතින් හිනැහෙන්න නුඹ මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 291 3 4
ගිම්හාන හුළඟ කිව්වා ආදරේ හරි අහිංසකයිලු... මහ පොළොව වුණත් ආදරේට ළෙංගතුයිලු... පොළොව පිච්චුණත් දූවිල්ලටත් ආදරෙයිලු... යනෙන මග දිගට නෙක ගැහැට හමුවෙයිලු... හුළඟ හැමදේම සම සිතින් දරා ගන්නවලු... හුළඟ මට කිව්වා මටත් හුළඟ වගේ වෙන්නලු... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 253 3 5
මතකයට තියන්නද නැවතීම මොහොතකට... ලස්සනම කතාවක් ලියන්නද මම දිගට... ආදරේ විතරමද ජීවිතේ එක සතුට...? හුදෙකලා හීනවල සතුට තිබුණේ නැතිද... වැහිදාට මතක මැද ඉකි ගසා නොහඩාම... උණු කෝපි උගුරකින් මනස සනසනු බැරිද...? වැහි හුළං එක්ක ඔය අතීතෙට නොහඩාම... හිරිකඩට ආදරෙන් කවි ලියන්නට බැරිද...? ජීවිතේ ආදරේ පටලගෙන හීනවල... මැරුණු වැලලූ මතක ගොඩ දමන්නේ කුමට...? මලක තරුවක සොඳුරු කවිකාර ලස්සනට... ආදරේ කරන්නට උගන්වන්නම් හිතට... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 263 3 5
නිළි වැස්ස යාන්තමට ඇවිත් ආයෙමත් මැකෙනවා... ගහක් වැලක් තෙමන්න තරම් වත් වතුර නොවැටෙද්දි මහ පොළොව හඩනවා... අහස පුරාවට ගිනියම් ඉර මලට සුදු වළාකුළු හිනා වෙනවා... වියළි කලාපෙට කොහොමත් පුරුදු විදිහට හැමදාම පායනවා... රෑ පුරාවට අහස ගෙරෙව්වත් පහුවදාටත් ගිනි අව්ව වැටෙනවා... හිතට දැනෙන විඩාවට වියළි සුළං හරි හරියට අලගු තියනවා... වස්සාන ගීතිකා මේ ඉමට නෑ කියලා කුරුල්ලෝ පවා හොඳටම දන්නවා... පුළුවන් තරම් බලා උන්නත් වැහි දෙයියො හැමදාම පිට පාරෙන් යනවා... මම, චතූ 2020 ඔක්තොම්බර් මස 20 වැනි දා 03.03pm
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 265 3 4
මම පුංචි කාලේ ඉඳලම මගෙ වීරයා මගෙ තාත්තා... වැඩිය කතා නොකරන ඕනිම ප්රශ්නෙකට උත්තර තිබුණ... හරි නපුරු යෝධයෙක් කියලා මම හිතාගෙන හිටිය මගෙ තාත්තා... සුපර් මෑන්ලට එහා ගිය මගෙ ජීවිතේ සුපර් මෑන් මගෙ තාත්තා... වැරැද්දක් කළාම අම්මා වගේ බැනලා නොඉඳ... කෝටුවක් කඩාගෙන හොඳටම තලපු වාර අනන්ත... ඒත් කිසි කහටක් නැතුව ඒ ආදරේ ගැන මම දන්නවා හොඳටම... ගොළු මුහුද වගේ හිත ඇතුලේ ජීවිත තුනක් තියාගෙන... හදවතින් පමණක් කතා කරපු අරුම පුදුම මිනිසා මගෙ තාත්තා... කවමදාවත් දෝතට අරන් හුරතල් නොකළට... හදවතේ මම වෙනුවෙන් අප්රමාණ සෙනෙහසක්... හිර කරගෙන උන්නු ආදරණීය මිනිසා මගෙ තාත්තා... දුවෙක්ව ලෝකෙ කාට එපා වුණත් කිසි වෙනස්කමක් නොකර... ආදරෙන් නොවෙනස්ව ඉන්න මම දුටුව එකම මිනිසා තාත්තා... ජීවිතේ මේ ගමන මෙතෙක් දුර එන්න... එකම හේතුවත් මගෙ ආදරණීය තාත්තා... ආ මග පුරාවට හැම සතුටකටම එකම හේතුවත් තාත්තා... තාත්තගෙ රැකියාව තාත්තට දුන්නු රළු පරලු බව නිසා... නපුරු මනුස්සයෙක් කියලා හැමෝම කිව්වත්... සත්තමයි ජීවිතේ කාටත් වඩා... මට ආදරේ කළේම මගෙ තාත්තා... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 234 3 4
ඈ පුංචි සන්දියේ ඇගේ ගම මෙසේ විණැයි ඈ මට නිරන්තර කීවා ය. එය දිගු වූත් සුන්දර වූත් අපූරු කතාන්දරයකි. මම එය මෙසේ කෙටියෙන් කවි කළෙමි.✍ ____________________________________ නෙත් ඉමේ ලස්සනම කවියක් වුණා අහස... නිල් වලාකුළු වලට හරි ආදරෙයි සුළග... ගං ඉමේ හැම තැනම ජීවිතේ පණ ගැහෙන... ලස්සනම පියස යට ජීවත් වුණා සතුට... මගෙ ගමේ පුරාවට පුරාවත් නොවුණාට... ජීවිතේ කතාවට ළෙංගතුම මදහාස... නිරන්තර නෙතු අගින් හිත නිවන සෙනෙහසට... ගම්මු පුරුදුයි ඉතින් පෙම් කරන්නට හැමට... හිත් යාය ගොඩ ගලන බිනර මහ ග්රීස්මෙට... වස්සානයේ තුමුල ගංවතුර ගලන කොට... කරුණාව නෙත තියා හැමෝටම ළං වෙන්න... ගම්මු හරි මනාපයි හැමට සරණක් වෙන්න... ගම්මානයේ සොදුරු පන්සල් බිමේ අරුම... පුර පොහොය සද නැගෙන රෑ යාමයට උරුම... සිල්වත් ම මදහාස නෙතු පුරා තවරගෙන... ගම්මු පන්සල් ගියා බැති මල් පොකුරු රැගෙන... අද වගේ නෙවෙයි ඔය හෙන ගහන වැස්ස යට... මහ පොළොව පුලුස්සන ගිනි ගහන අවුව යට... උදැල්ලට වාරු වී මුළු දිවා කාලයම... ගොවිතැන් කළා උතුම් දේව කාරියක් ලෙස... ආදරෙන් හැම තැනම ජීවිතේ බෙදන්නට... ගම්මු හරි ආදරෙයි මේ ගහට මල්වලට...?? මම, චතූ
Copyright © 2021 Nisadas | Powered by Arvin Apps
