චතුරංගි හර්ශිකා Nisadas Count (437)
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 214 4 4
ආදරණීය මහී, කාලය ගෙවී දින සති මහ ගොඩක් වෙවී ආලය පලා ගිය මග මම බලා ඉමී නාවත් දිනෙක පෙර වාගේ සිනා වෙවී තාමත් මතක සුවඳක් ඇත මකනු බැරී දෑතින් බදා අල්වා ගෙන රැදෙනු හැකී එනමුදු දිනෙක වෙනකෙකු හා සරණ යමී මගේ කියා ගන්නට මට තවම බැරී මගේ නොවුණු මගෙ ප්රේමය නුඹයි මහී මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 284 4 4
ප්රේමයට ඉඩක් යළිත් නොදෙමි යි මම මටම ගිවිසා ගත් නමුදු ඔය නෙත් අතර හිරවෙන මොහොතකට හදවත නුඹට කවි ලියයි සිතුවිලි පවුරු බිද... ආසයි හුදෙකලා හීන තුළම ලොවට රහසින් ජීවත් වෙන්න නමුත් නුඹ දෙනෙත් දකින මොහොතේ හිත දුවයි නුඹේ වත සොයන්නට... ආසයි ප්රේමයෙන් වෙන් වී සදාකාලික තනිකමක රස තනිව විදිමින් තනිව සොයමින් හුදෙකලාවට පෙම් බඳින්නට... නමුත් ඔය දෙනෙත් මා වෙතට මානන සෑම මොහොතකම ආසයි නවතින්න ඔය හිත මත සිතුවිල්ලක් ව සදාකාලිකවම... ප්රේමය කටුකයි රළුයි මම සිතුවද නුඹ දුටු සෑම මොහොතකම ආසයි වෙන් වෙනවා නම් ඔය හිතේ ඉඩක් මා වෙනුවෙන් ම... අන්සතු බව හැගෙනකොට සිත හොරෙන් ඉකි බින්දට අහිමි අපූරු සෙනෙහසක් පූදින හැඩයි නුඹ වෙනුවෙන් අනවසරයෙන් මා තුලම... නුඹට වෙන්වූ නුඹට පේවූ පෙම්වතියක් ඇතැයි සිතුනත් තනි හිතට ආසයි නුඹ ගැනම සිතන්නට බල කරන මගෙ දේදුනු පාට හිතුවක්කාර සිතුවිල්ලට... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 293 4 5
°°°°අවාරයේ ප්රේමයක් ද?°°°° අකීකරුයි දැන් දැන් මගේ ළග උන් හිතත් මට... ආසයි ආයෙත් වරක් ආගන්තුක දෑස් දකින්නට... මගෙම නොවුණත් මම හිතින් මගේම කරගත්ත... අවාරයේ ආදරයක් උපදින හැඩයි කවිකාර හිත් යාය තුළම... ප්රේමයට ඉඩක් නැතැයි කී මගෙ හිත මටත් රහසෙම... නුඹට පෙම් කරනවාදෝයි සැකයි දැන් දැන් මට ම... ඒ පෙමක් නොවේමැයි හිත මට දිවුරා පැවසුවද... නුඹවම හොයන හැගීමට කුමක් ද මම දෙන නම...? මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 269 3 6
දෙසැම්බරයේ හමන සීතල සුළඟ හිතට ගොඩ ගහගෙන ආ මතක කවිය කදුළු පිරවූ පොතක ලියනු වස් අදුරු මුල්ලක් සොයා යමි තනිව... ග්රීස්මයට හිරු ගිනි ගන්න දහවලට ගස් මල් පවා පිච්චී හඩන දහවලේ ගිනියමට සුව සදන සීතල අරන් ඇවිත් රෑ පුර හඳ... ජීවිතේ නෙක පැතුම් අතරේ හොයන මටත් අහිමි වූ පුදුමාකාර මම ගැන මමත් නොදන්නා කවියක් ලියමි මම මේ තමයි අවුරුද්දේ අවසාන මාසය... අපි අපෙන් වෙන් වී ගියපු මග අට මසක් පිරෙන හෙට දිනයට හිතුමතේ කතා කරන මගෙ හිතට මමත් කිව්වා හිටපන් ඔහොම ඉවසගෙන... ජීවිතේ හරි පුදුම කතාවක එක පිටුවක මටත් හිමි නොවූ කවක් ලිවුවා තනිව මම අදහන්නට නොහැකි තරමටම මේ මටම හැම පදයක්ම ලියා තිබුණේ මම ඇදට... එළිසමය හෝ පද ගැළපීමක් නැතිව අකුරෙන් අකුර මම වැරදියට ලිව්ව මගේ නෑඹුල් ප්රථම පුදුම කවිය හරි ගැඹුරට හිතේ නම් ලියැවිලා තවම... දුන්නු ගින්දරට පිච්චිලා ගියපු හිත යට අළු අතර හිනාවෙන සුදු පාට පිටු කෑලිවල අරුම ප්රේමයක් ලියැවී තිබුණු බව දන්නවද ඒ සෙල්ලක්කාර ආදරේට තවම ආදරෙයි මම... හීන විසිරුවා දමන සිතුවිලි සුළගත් එක්ක හැකි නම් මටත් පාවී දුරක් එන්න නුඹට රහසින් නුඹේ කුටිය අද්දර නැවතී සොරා ගනිමි මගෙන් උදුරා ගත් හදවත... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 312 3 9
ජීවිතේ මෙතෙක් ආ ගමනේ මතකය තනපු... හිත් යායම මිතුරු හිනාවෙන් හැඩ කරපු... ලස්සනම කවිකමක් වෙලා හිත නිවපු... සොඳුරු මිතුරුකම් තිබුණා අතීතයේ හිත සනසාපු... ඒ අතරේ, මතකත් එක්කම අකීකරු හිතට ගොඩ ගහපු... කවිකාර සිතුවිලි යළි යළිත් මරපු... සමහර කලු සුදු හීනත් තිබුණා හිත පුරවපු... අදටත් යළි යළිත් හිත මෙන්ම නෙතත් රිද්දපු... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 271 5 6
°°° කවියක් °°° __________________________________________ නාවත් නිතර කවි පබදින්න ඉස්සර වගේ හැමදාමත් නෑවිත් බෑ කියවලා යන්න ලස්සන පබැඳුම් හිත සතුටින්... ආයෙත් නේන කවිවල ලිව්ව මතකය තාම නිදි වැරුවත් විරහව නිතර කවි කර ලියනු කුමටද තවත් මේ අයුරින්... කාලෙන් කාලෙ කදුලයි සුසුම හිත් මල තලා පොඩි කෙරුවත් මල් පදුරකට එක මල නෙවෙයි පිපුණේ ඉතිං හැමදාමත්... අද දුක මැදින් සුසුමන් හෙලන නෙතු පිය බොඳව හිත රිදුනත් හෙට එළිවේවි හීනත් එක්ක ජීවිතයේ තව දවසක්... මම, චතූ✍️ :-)
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 249 4 4
දනින් වැටී ගණ දෙවියන් අභියස... මම කියන්නට ගියා ඔබ යළිත් නේන බව... පැතුම් ගොන්නක් පතාගෙන වැසූ දෙනයන... අගින් වැටුණා කදුලක් මටත් නොදැනිම... පතිනි දෙවොලක හඩා වැලපී කුමට... කෝවලන් කන්නගිය හැර දමා ගියා නොවෙද... දේව පුරාණයක් නොවෙයි අපි ලියූ කතාව... නේන නුඹ ගැන දෙවි දේවතාවුන් කුමක් කරන්නද... කෝවිලේ නිරන්තර නෙත ගැටී හමුවුණ... ගණ දෙවියන් මිතුරු සිනහවකින් හිදී තව... කියන්නට හිතයි නුඹ ගැන මුළු කතාවම... අයිතියක් නෑ නුඹට මෙහෙම ඈතකට යන්න... මෙලෙස හඩා වැලපී දෙවියන් අභියස... නුඹ ම ඉල්ලා කුමකටදැයි හිතෙයි මට... පෙම් කළ කාලි අම්මාත් අතහැර... ස්කන්ධ දෙවියෝත් වෙනතක බැඳුනා නොවෙද... කෝවිලේ මිහිරි සීනු නද මැදින් එන... නේක සුවදින් හිත ඇදෙයි මතක විනිවිද... දෙවියන්ට නුඹ ගැන කියන්නට සිතා ආවමුත් මෙහෙට... කිසිවක් ම නොකියා නැවත ආපසු හැරුණෙමි මම... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 305 4 6
ගිනි තැබූ දහවලට දූවිලි හුළං අලගු තියනවා... මැලවුණු තණ කොළත් හුදෙකලාවක බලා ඉන්නවා... වේලිච්ච මල් කිනිති ගිනි හුළගට තව තවත් ළං වෙනවා... ඇස් යොමාගෙනම මොනවදෝ දෙයක් කල්පනා කරනවා... රතු පාට ඉර අවුව කුමක් හෝ කියන්න අර අදිනවා... මලානික තුරු වදුලු නොදැක්කා වගේ අහක බලනවා... සිරගත හීන තුළ හිතවත් කවිකම පලා යනවා... ලියන්න දෙයක් නැති තරම් හිස් බවක් දැන් දැන් හිතට දැනෙනවා... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 303 4 4
සෙයිලමේ ඉතිරි කරපු මතක එක්කම හිතට ගොඩ ගහපු අතීතයත් මුහුදු රළක් ලු හිත් වෙරළෙ වැලි මාලිගා ආයෙත් බිදියිලු යෞවනය ගෙනා හීනවල ඇහිදපු ලස්සනම මතක කවි කදුළු නෙතට එන්නෙ හෙමිහිටලු හදා ගත්තු හිතටත් හොර රහසෙලු කාලෙන් කාලෙට ඇවිත් ගියපු සුළග කවදත් එක වගෙයිලු මතක එක්ක අහසට දුවපු මගෙ හිතත් ඒ තරම් ම සෙල්ලක්කාරයිලු උපදින්නත් පෙරම වියැකුණු මියැදුන සකුණ විජිතය හරි සොඳුරුයි ලු කුරුල්ලා නාවත් එදා මවපු හීනත් එක්ක කිරිල්ලි ඊයෙත් හිනාවුණාලු නෙත් සිත් පුදුම කරපු අනවසර ප්රේමයක බැදුනේ රහසින් ලු අපිත් අමුතුම කවියක් ලු නොගැළපෙන පද දෙකක් වගේ ලු ලෝකෙම එපා කියපු නොගැළපෙන පද දෙකක් එක ළග ලියපු අමුතුම කවියක් ගොතපු පළමු කවියා නෙවෙයි මම එය කරපු මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 307 7 9
ගගක් ගලනකොට ආසයි වතුර බින්දුවක් වෙලා ගගත් එක්කම නිදහසේ ගලන්න... මලක් හිනාවෙනකොට ආසයි මලක් වෙලා නටුවක් අග පිපිලා සැනසීමෙන් පරවෙලා යන්න... ඉරත් වඩිනකොට ආසයි ඉරක් වෙලා උදා ගිර මැදින් හැමදාම ලෝකෙටම එළිය බෙදන්න... ඉඩක් තියෙනවද සිතුවිලි පාලම අසල මගෙ හීන විජිතයේ සතුටින් ජීවත් වෙන්න... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 315 7 8
මොනතරම් ප්රේමයක් තිබුණා වුණත් ලොව බොහෝ පෙම් හිත් ඉතින් වෙන් වුණා අන්තිමට හද පුරා ආදරේ පිදුවා වුණත් ඔය කන්නගිය හැර දමා කෝවලන් නොගියාද රාධාට ප්රේමයෙන් අතීතෙට එක් වුණත් පෙම්වතියො හරි ගොඩක් හිටියාලු ක්රිෂ්ණාට කද දෙවියො වුණත් ඔය පෙම් කරත් කාලියට සරණ පාවා ගත්තෙ තේවානි අම්මාව මුම්ටාස් සිහි කරන් ටජ් මහල් තැනුවාට සාජහන් රජුට තව බිසෝවරු නොහිටියාද මනමේ කුමාරිය පෙම් කළත් කුමරාට නිසගයෙන් වැද්දෙකුට කඩුව දුන්නා නොවෙද රෝමියෝ ජුලියට්ට පෙම් කරත් හැබෑවට දෛවයෙන් ඒ දෙහද වෙන් කළා සදහටම ඉසුරුමුණි පෙම් යුවල ගලින් නෙලු නිසා ඔය එදා අද පුරාවට ඉන්න ඇති එක තැනම මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 335 7 6
සංසාරේ නොහදුනනා තැන්වල නාදුනනා ඇස් දැකලා ඇතී... සන්තානේ නෙක සිතුම් පැතුම් මල් පිබිදී යළි මියැදෙන්න ඇතී... හන්තානේ කඳු පුරාවටම නෙක ආදර කවි ලියැවෙන්න ඇතී... මල් යායේ නොපිපුණු හැම මලකම නොකියූ කදුලක් තිබෙනු ඇතී... නෙත් පහසේ නෙක ආදර කුසුමන් පිබිදී මියැදී යන්න ඇතී... හොර රහසේ නොලියූ එකිනෙක ගී අතීතයට එක් වෙන්න ඇතී... පෙර දවසේ අප ආ ගිය මග තොට තව උන් තවමත් යනවා ඇතී... හන්තානේ ගිරි ශිඛර පවා තව අපේ කතා මුමුණනවා ඇතී... මම, චතූ 2020 නොවැම්බර් මස 18 වැනි දා ප.ව. 8.22
Copyright © 2021 Nisadas | Powered by Arvin Apps
