චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 284 3 4
-රචකයා සහ සාරධර්ම- අපි කවි ලියනවා අපි කතා ලියනවා අපි කවි කියවනවා අපි කතා කියවනවා... සමහර අයට වචන තියෙනවා සමහර අයට වචන නෑ සමහර අයට වචන නැතත් රසවින්දන හැකියාව තියෙනවා... ඒ නිසාම අපි ලස්සනයි කියලා හිතෙන ලස්සනයි කියලා දැනෙන ගොඩක් දේවල් ආසාවෙන් කියවනවා... ඒ කියවපු දෙයක් අපි ආසා නිසාම තවත් අයට බලන්න වෙනත් තැනක ලියනවා... ඇත්තමයි ඒක වැරදි නෑ රසවින්දනය හැමෝටම පොදුයි හැබැයි මතක තියාගත යුතු එක දෙයක් තියෙනවා... හැම නිර්මාණයකටම අයිතිකාරයෙක් ඉන්නවා ඔබත් සදාචාරාත්මක රචකයෙක් වෙන්න... ජීවිතේ ලස්සනම දේ කියවීම සහ රසවින්දනය මගෙ දෘෂ්ටියට අනුව මම එහෙම හිතනවා... ඉතින් ඔබේ නොවන දෙයක් සදහන් කරනකොට උපුටා ගැනීමක් බව අමතක නොකර ලියන්න... කුරුටු ගාන්න ඕනිම කෙනෙකුට අයිතියක් තියෙනවා ඇත්තටම... ඉතින් මොනවා කුරුටු ගෑවත් සදාචාරාත්මක පුද්ගලයෙක් වෙන්න අමතක නොකර හිතට ගන්න... මම, චතූ✍
ශශී❤️? 5 years ago 343 5 7
නුවන් කැල්මේ රුසිරු වත ගොත සිහිල් පින්නේ දියව යාවී සිහින් නෙතු අග රැදුනු කදුලැල් සුසුම් අරණේ සැගව යාවී දැලින් පැටලුනු සිහින මායා මිරිගුවක් වී දුරක යාවී සිතින් ගිලිහුනු ප්රේම කවියේ පසුවදන නුබ ලියා යාවී ශශී
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 303 3 4
නොඑන්නම ගියාමත් එනකල් මග බලපු උන්... මතක මැකුනත් පාට තවරපු උන්... කවිකාර හීන රහසින් කදුළු කරපු උන්... දාහක් ප්රශ්න මැද හොයලා බලපු උන්... සදහටම ඈත් වුණත් අමතක නොකරපු උන්... මතක පිටු අතරේ ආදරේ කවි කරපු උන්... ඒ තමයි ලෝකෙ ඇත්තටම ආදරේ කරපු උන්... මම, චතූ 2020 ඔක්තොම්බර් මස 27 වැනි දා
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 258 4 5
බලාපොරොත්තු පොදි ගහගෙන මේ ගමන යනකොට අතරමග තනි වුනා අපේ සිතුවමේ පැන්සල් ඉරක් උඩ... පැන්සල කඩලා විසිකරාම ඈතට කොහොම අදින්නද අපේ සිතුවම ඉතින් මම... කාලෙකට පස්සේ හුදෙකලා හවසක ඔය අපේ සිතුවමේ ලස්සනම කොටසක... මම ගිලී ඉන්නකොට නොදැනීම හිත යට උපන් අන්තිම කදුලත් වෙන් වුණේ උඹ නමට... මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 191 3 4
මම ආදරෙයි කිව්වා තරම් මහ අහසක්... උඹ ආදරෙයි කිව්වා තරම් මහ පොළොවක්... පෘථිවියෙන් වැඩි හරිය වතුරනෙ කොහොමත්... පොළොව තියෙන්නේ පොඩිම පොඩි කොටසක්... උඹ කියලා තියෙන්නේ බොරු නෙවෙයි ඇත්තක්... මමත් ගියේ ආදරේ හොයාගෙන බොරු ගමනක්... මම, චතූ 2020 ඔක්තොම්බර් මස 27 වැනි දා
Rasika Maduwanthi 5 years ago 387 3 7
මේක ස්තූති කිරීමක් වගේ අනේ මන්දා එහෙම කියන්න ත් බෑ වගෙ. මන් ගොඩක් ලස්සන්ට කවි නිසදැස් ලියන්න දන් නෑ හිතුන එක නිකන් ලියන්ව . ඒත් මන් දාන නිසදැස් වලට අනිවාරෙන් ගොඩක් වෙලාවට ? චතු ? දීශා ? ඔය දෙන්නගෙ ච්ඔම්මෙන්ට් ලිකෙ තියෙනව .අනේ ම්න්දා මට ගොඩක් සතුටුයි ඔය දෙන්න මට අක්කලා වෙන්න ඇති මට 17 යි. මන් ඔය දෙන්නට මාරම ආදරෙයි ඔයාලගෙ නිසදැස් ගොඩාක් ලස්සනයි . මදු ✍ 2020.10.26 11.56 ප.ව
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 253 4 5
හැමෝම කියන ආකාරයට මට පිස්සු ය.?? මම පිස්සෙක් වෙමි...‼ ආත්ම ගරුත්වයක් ඇති යුනික් පිස්සෙක් වෙමි...? ජීවිතේ පැරදුණු දුක කවිකර මා තුළින් මා හොයන සෞන්දර්යවාදී පිස්සෙක් වෙමි...? මට කෑ ගසා කියන්නට කතාවක් ඇත...⏳? ගීතයක් කොට ගයන්නට මට... ගිතාරුවක් නැත...? ජීවිතේ පරාජිත හීන වියෝලයක් සමග ගයන්නට...? මගේ දුක ප්රීතිමත් තාලයකට...?? ලෝකයට කියන්නට මට අවැසිව ඇත...? මිය ගිය හීන වේග රිද්මයේ ඉහළ හඩ මැද...?? වචන කොට ගිල්වා හැර එහි දුකට දුම්මල අල්ලා...? පලවා හැරීමට මට අවැසිය...? මට යක් බෙරයක් වත් දියව්...‼️? මම, චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 282 3 4
මාලතී ලිය ගොමුවේ බොහෝ මල් තිබුණි... අතරින් පතර වැඩුණු බොහෝ ගස් තිබුණි... එකී නොකී මල් අතර පිච්ච මලකටම ළං වෙන්නට... සෙල්ලක්කාර සමනලයාට දෙවියෝ ඉඩ දුන්නේ මන්දැයි නොදනිමි... රෝස කැළේ පුරාවට මේ මාලතී මඩුල්ල පුරාවට... එදා අද පුරාවට වෛවර්ණ මල් පිපුණි... කුමටද නුඹ පිච්ච මලටම ආදරේ කළේ... පුදසුනක මියෙන්නට හීන දුටු දෑස්... ගිනිකණ වට්ටා මල් නටුවෙන් මල සිද... ගස මුලම හැරගිය සමනලයා ගැන... අහිතක් නැතත් දැන් කිසිදු සලඹයෙකු ගැන හෝ... සමනලයෙකු ගැන දැන් හිතක් නැත... ප්රේමය මියැදි කල කුමට කවිකම්... හදවත නොමැති ජීවයකට කුමට මල් ලියකම්... - චතූ
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 254 3 4
හැමදේම හරියන 'දවසකටත්...' ජීවිතේ දිනන 'මොහොතකටත්...' බලාපොරොත්තු ඉකි ගහන 'හවසකටත්...' ජීවිතේ ලස්සනම කතාව නුඹ මතක කළඹනවා අද පවා 'මොහොතකටත්...' - චතූ✍
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 261 3 4
නොහිතූ මොහොතක මා හැරගිය නුඹ නැවත මට අමතාවි යැයි මම කෙසේ සිතන්නද... කාලයේ වැලි අතර අපේ මතක වළ දැමූ මම දැන් නිරුත්තර ය... නුඹ මා අමතා අසන කුමන හෝ පැනයකට මම කෙසේ නම් පිළිතුරු ඇහිඳින්නද... අපි ගිය මග මම නැවත නැවත තනිව යන කළ නුඹේ මතක මා රිදවූ තරම මම කෙසේ නම් අකුරු කරන්නද... අපි නැවතුණු තැන මම තනිවම වරු ගණන් බලා උන් බව මම කෙසේ නම් කියන්නද... නුඹේ නෙත නොගැටී නුඹ ගිය මංපෙත් පුරා ගිය මගේ සෙවනැල්ල නුඹ දුටුවාදැයි මම කෙසේ විමසන්නද... සදහටම මා වෙන් කළ නුඹට සදහටම මා ප්රේම කළ බව මම කෙසේ නම් නුඹට පාපෝච්චාරණය කරන්නද... වේදනාත්මක ප්රථම ප්රේමය මා මරා දැමූ බව මම ආලයට වෛර කරන බව මම නුඹට කුමට කියන්නද... මම ඇමතුම විසන්ධි කළෙමි මම කෙටි පණිවුඩය මැකුවෙමි කිසිදු පිළිතුරක් නොදී ඉන්නට මම තීරණය කළෙමි... නැවත මටම රිදවා මට මා තුළින් හොයන්නට අමුතු දෙයක් ඉතිරිව නැත දුක ම මිස... මම, චතූ✍ 2020 ඔක්තොම්බර් මස 26 වැනි දා ප.ව.12.19
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 279 3 4
කාලීන සමාජයට මා උන්මත්තකයෙකි... මියැදි කවියක කලෙක මමත් මියැසි පදයකි... කාලයේ රුදුරු රකුසා ජීවිතේ සාරය උරා බිව් කලට... දිරා ගිය සිරුර තුළ කිසිවෙකුට නොපෙනී තිබුණේ... ඈ වෙනුවෙන් අනන්ත වාරයක් වැලපුණු... ඈ පොලොවේ ගසා පාගා දැමූ මගේ අසරණ හදවතයි... ප්රථම ප්රේමය මිහිරි ය වරක් නොව කීප වරක්ම... බොහෝ කවියන් කීවා මතකය එය සැබෑවක්දැයි මට නිශ්චිත නැත... වේදනාව තුළින් ම මම මගේ කදුළු තුළ ඈව දැක ගතිමි... ඈ දැනුදු මා ළග සිටී මගේ හද තුළ හා මනස තුළ... මම වැරහැලි මහල්ලෙකි හදවත පිරිපුන් තරුණයෙකි... ජීවිතේ අවිනිශ්චිත හෝරාවක පණ අදින ප්රාණියෙකි... හැබෑවටම මම පරාජිත ප්රේම පූජාවකින් පසු සිහි සුන් වූ ඇටකටු ගොඩකි... තව නොබෝ දිනකින් සියල්ල අත්හැර... මම පියාඹා යමි එපිට ලෝකයට... නමුත් සදහටම මම ප්රේම කරමි... ඇයට සහ ඇගේ මතකයට... මීට, පරාජිත පෙම්වතා✍ _____________________________________?___ මම, චතූ 2020 ඔක්තොම්බර් මස 26 වැනි දා ප.ව.12.06ට
චතුරංගි හර්ශිකා 5 years ago 245 3 6
ආදරණීය කිටියා තවදුරටත් මගේ භෞතික ලෝකය තුළ මා සමීපයේ ගැටෙන්නේ නැත. නමුත් මගේ මනස තුළ නිරන්තර පෙර පරිදි කෑ ගසයි. හුරතල් පා තබා දුව ඇවිදියි.✍ සියල්ල අවසන් ය. ඒ කතාංගයේත් අවසානයට මා හුදෙකලා වූ බව කිව යුතු ම ය... බලාපොරොත්තු මත ජීවිතේ බොහෝ දුර කදුළු අතරින් වුවද ඇවිද ආවෙමි... සිහින දුටු ප්රේම කළ හිතවතා මට අහිමි විය කෙසේ නම් හිත හදාගන්නද... හැම තැනම හිස් ය වෙනදාට පුරුදු කෑ ගෑම ඇසෙන්නේ නැත පාළුව හැම තැනම බදු අරගෙන ය... වසන්තය අවසන් ය මතක පොතේ තවත් පිටුවක් එසේ ලියැවුණි කදුළු මැදින්... මම බලාගත් වන ම සිටිමි මට විඩාවක් දැනේ ලැබෙන සහ ආදරේ කරන සියල්ල නැතිවන සුළු ය... පෘතග්ජන මම එය කෙසේ නම් වටහා ගන්නද මම දුක් වෙමි ආදරණීය කිටියා වෙනුවෙන්... මම, චතූ✍
Copyright © 2021 Nisadas | Powered by Arvin Apps
